Swieto Dziekczynienia. Piesn uwalnia Boza moc.

Moja przerwa szkolna dobiega konca. Nie czuje sie super wypoczeta, ale jutro i pojutrze bede wypoczywac, wiec mam nadzieje sie poczuc…:) haha

Wczoraj bylo Swieto Dziekczynienia, ktore bardzo lubie. Przede wszystkim ze wzgledu na historie tego Swieta i na to, ze wraca ono do poczatkow i fundamentow Ameryki. Wzbudza ono duzo wdziecznosci w moim sercu za ten wspanialy kraj.
Dzisiaj kazdy pyta kazdego, jak spedziles Swieto Dziekczynienia, wiec niepytana-odpowiem Wczoraj musialam wstac o 6 rano, bo musialysmy ze Stacey wyjechac po 7rano do downtown Kansas City, do Hope City prayer room, gdzie mialysmy spiewac razem na secie z paroma kolegami z Luka Wooda zespolu uwielbienia. Po dojechaniu okazalo sie, ze…prayer room zamkniety w Thanksgiving i nie mamy seta! Tak wiec punkt drugi na naszej liscie do-zrobienia byl: kupic mala kawke w naszej ulubionej Filling Station. Po dojechaniu tam okazalo sie, ze…jest zamknieta! Kolejnym punktem dnia byly drobne zakupy produktow na obiad Dziekczynienia. Po zrobieniu zakupow i powrocie do Grandview gdzie mieszkamy i gdzie baza misyjna IHOP sie miesci, ja poszlam na godzinke do GLobal Prayer Room, zeby sie modlic w jezykach. Potem pojechalam do Stacey i tam razem popracowalysmy nad salatka i pozabawialysmy Gaje-przesmiesznego pieska Shelley Hundley, ktory obecnie jest pod Stacey’s opieka. Po tym pojechalysmy prosto do Stacey brata i jego zonki, ktorzy to zaprosili nas na Dziekczynny obiad. Przyszlo tez inne malzenstwo i bylo super. Byl indyk, duszone ziemniaki, slodkie ziemniaki, sos zurawinowy, “stuffing” (nie wiem co to po Polsku jest), salatka i 2 ciasta. Po obiedzie pojechalismy wszyscy z ich dziecmi do downtown Kansas City, zeby wraz z setkami innych ludzi zobaczyc oficjalnie wlaczenie swiatel swiatecznych w calej plazie. Niestety nie doczekalismy, bo bylo zimno jak na 1-miesiecznego Peterka. Wrocilismy wczesniej, ale i tak bylo fajnie. Potem posiedzialam troche ze Stacey i pomodlilysmy sie razem, po czym pojechalam do domu. Zazwyczaj parkuje z tylu naszego domu i zazwyczaj czuje sie niepewnie idac od samochodu do samego przodu domu, do drzwi, bo jest krotki acz ciemny odcinek. No wiec tym razem tez wychodzac z samochodu mialam ta mysl: Panie, strzez mnie. A tu: bach! Na srodku ciemnego zakatka stoi facet! No myslalam, ze sie zamroze…Na szczescie sie odezwal i probowal mnie przerazic i rozpoznalam jego glos, ze to moj kolega ze studiow! Myslalam, ze go pogonie z miotla!!!

Dzisiaj znow musialam wstac i jechac do Hope City, bo spiewalam na innym secie, mojego nauczyciela od spiewu. Byl to swietny set! Czulam obecnosc Pana tak mocno posrod tych biednych, uzaleznionych, bezdomnych, ale glodnych Boga ludzi. W trakcie seta wyspiewalam piesn o tym, ze dla Bog nie ma nic niemozliwego i ze niewidomi widza, glusi slysza, a sparalizowani chodza. Mialam wrazenie podczas spiewania tego, ze widzialam, jak niebo sie otwarlo nad tym miejscem i jak aniolowie zstepowali i dotykali fizycznie ludzi. Wiem, ze to tylko poczatek wiekszych rzeczy, ktore Bog ma dla spiewakow. Duzo na ten temat ostatnio dostalam od Pana i moje serce jest bardzo poruszone. Przeczytajcie Ps. 149!!! Bog pragnie uwalniac sprawiedliwosc (co m.in oznacza uzdrowienie fizyczne i emocjonalne) poprzez piesn!
Po secie pojechalam na silownie, jak zwykle w piatki, a potem na zakupy z Karina, bo nasza lodowka swiecila pustkami. Po zakupach sie zgubilysmy, gdyz jezdzilysmy po takiej bogatej dzielnicy, gdzie ludzie maja swiatla Bozonarodzeniowe na domach i choinki, no i chcialysmy sobie popatrzec. Tyle, ze zafascynowalysmy sie bardzo swiatlami sie calkiem zbubilam w tych uliczkach. Na szczescie zadzwonilysmy do kolegi z FMA i on nam na GPS sprawdzil gdzie bylysmy i nas wyprowadzil.
Tak, ze te dni byly dosc ruchliwe i teraz juz marze o lozeczku…………

KULTURA ŻYCIA. MOWA

Od paru miesięcy jestem w czasie osobistej konsekracji Panu. Jednym z elementów, które w szczególny sposób Pan zaznaczył mi jako te, które mają szczególne znaczenie i wpływ na wszystko, to MOWA. W tym czasie konsekracji więc w szczególny sposób proszę Ducha Świętego, żeby oczyszczał całkowicie moją mowę z rzeczy, które nie pochodzą z Jego Królestwa. Proszę Go o pomoc w natychmiastowym rozpoznawaniu “mowy” nie pochodzącej od Niego. Już w ubiegłym roku Bóg dotykał tej sfery w moim życiu, szczególnie w kwestii ogromnej zależności między uzdrowieniem i naszą własną mową, ale też w innych dziedzinach. Musze powiedzieć, że Bóg zrobił już niesamowitą pracę we mnie, za którą oddaję Mu całą chwałę dlatego, że … życie wygląda sto razy fajniej i radośniej, kiedy masz kontrolę nad swoim językiem…! Tak więc mam ogromną radość w poddawaniu głębiej sfery mowy Panu w trakcie tego sezonu w moim życiu! Jest to niesamowicie ekscytująca podróż – ZYCIODAJNA! OK, teraz “dlaczego?” i “w jakim celu?” i “jak”…

Prz. 18:21 Życie i śmierć są w mocy języka,
[jak] kto go lubi [używać], tak i spożyje zeń owoc.

Dlaczego w Biblii mamy tysiące podobnych ostrzeżeń co do użytku naszej mowy?! Dlaczego Bóg tak bardzo kładzie na to nacisk?! “Życie i śmierć”?!
Jest to temat rzeka, ale postaram się to streścić jakoś sensownie. Początek wyjaśnienia ma miejsce u…początków! Niebo i ziemia zostały stworzone przez Słowo – Jezusa Chrystusa, który będąc w łonie Ojca, znał wszystkie Jego pragnienia i ZGODZIŁ się z Nimi wypowiadając je – następnie Duch Święty uwolnił moc i stało się! – podobnie wszystko utrzymuje się wciąż przy życiu przez Syna, który wypowiada słowa życia nad nami –

Heb 1:3 bt “Ten [Syn], który jest odblaskiem Jego chwały i odbiciem Jego istoty, podtrzymuje wszystko słowem swej potęgi, a dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach.”

Tak więc od samego początku SŁOWO UWALNIA MOC. Duch Święty nie czyni nic bez wcześniej wypowiedzianego słowa – jest to osobny temat, który swietnie wyjaśnili nasi wykładowcy IHOPU. Duch Święty uwalnia moc w odpowiedzi na wypowiedziane słowo. -> obala to wiele bezsensownych i niezakorzenionych w Piśmie idei jak np. czekanie na suwerenne uzdrowienie od Boga, nigdy o nie nie prosząc, jakoby “zgadzając się z Wolą Bożą”. Bóg chce uzdrowić i to jest Jego Wola raz na zawsze wypowiedziana przez Chrystusa Jezusa na krzyżu!!! Nie dziękuj Bogu za chorobę, bo to jest absolutnie nie biblijne i nie przynosi Mu ŻADNEJ przyjemności. Bóg krzyczy przez Swoje Słowo: “Nie dziękuj Mi za chorobę, bo Ja jej nie zesłałem! Proś o uzdrowienie!”
To taka mała dygresja…
W każdym razie, jako że zostaliśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boga, został nam dany autorytet rządzenia na ziemi (sprawdź Rdz. 1-3). Dlatego też, na naszych słowach jest również autorytet do uwolnienia mocy: dobrej albo złej. Z powodu upadłej natury i “choroby” zwanej grzechem, również nasz język nie spełnia tej roli “rządzenia” w najlepszy sposób, w jaki powienien. Niemniej jednak ci, którzy “narodzili się z Boga” przez Jezusa Chrystusa, mają nowe życie – stare przeminąło a oto wszystko stało się nowe. Zbawienie to nie jest tylko jeden moment, kiedy poddajemy nasze życie Chrystusowi. Zbawienie jest procesem…ooooopsss… niektórzy się pewnie nie zgodzą… Pozwólcie, ze wyjaśnię. Zostaliśmy odkupieni (USPRAWIEDLIWIENI) w momencie, kiedy oddajemy nasze życie Chrystusowi, następny etap to proces UŚWIĘCENIA, o którym Jezus wspomniał parę razy w Jego nauczaniach, ostatni etap to GLORYFIKACJA (nie wiem, jak jest odpowiednik w Polskiej Biblii słowa “glorification” odnoszącego się do naszego ostatecznego odkupienia w przyszłym wieku). To inna mała degresja… w celu wskazania na fakt, że wszyscy, którzy stają się uczniami Chrystusa, znajduję się w procesie uświęcenia.
Jednym z elementów potrzebujących uświęcenia, które ze względu na wspomnianą ich wagę, mają krytyczne znaczenie, jest właśnie MOWA. Każdy z nas wie, jak potężny wpływ ma nasz język na innych. Przypomnij sobie ostatni raz, kiedy na Twoich oczach widziałeś, jak Twoje słowa spowodowały, że czyjaś twarz nagle straciła blask radości albo kiedy z czyiś oczu prawie popłynęły łzy (prawie – bo ktoś starał się je utrzymać w środku) albo kiedy czyjaś depresja jeszcze została pogłębiona przez wypowiadanie słów narzekania i niewiary albo obgadywania kogoś innego etc… Twoje słowa mają moc. Mają moc niszczyć i mają moc budować. Wielu z nas nawet się nie zastanawia nad tym, ale to jest część naszego “dzieła” na ziemi…naszych “uczynków”… ja nie chcę, żeby moim “dziełem”, które zbudowałam moim językiem, był cmentarz ludzkich żyć. Chcę, żeby to był cmentarz pogrzebanych planów i zadań wroga (diabła) oraz piękna budowla ludzkich żyć, które zostały zbudowane, podniesione, ostrzeżone, kochane itd. 1 rozdział Jeremiasza – polecany.

Co z mówieniem tzw. “prawdy w miłości”? O wierz mi, że sama robię to często i uczę się jak robić, dlatego, że jest to bezwzględna część bycia “wiernym swiadkiem” i operowaniu w Duchu Prawdy i duchu proroczym. Słowa prawdy mają za zadanie zniszczyć dzieła wroga w życiu innych (twierdze warowne w myśleniu, sercach itd) , przez pociągnięcie ich do pokuty, a nie przez zniszczenie ich samych, aby się samemu poczuć wyżej przez chwilę. Tak więc cały sęk leży w MOTYWACJI. Powiedziałabym, że na 10 słów, które dostaniesz “od Pana” 9 zazwyczaj będzie zachęceniem i podniesieniem, a może 1 korektą. To jedna z rzeczy, których uczymy się o Bogu w dziedzinie proroczej w IHOP. Osobiscie myślę, że powodem dla tego jest fakt, że Bóg naprawdę zna nasze serca i moc słów, i nie powierza nam za wiele “grzechów innych” do “wystawienia na swiatło” dopóki za wiele grzechu jest w naszych własnych sercach. On wzywa nas do raczej zajęcia się własnym sercem, zamiast sądzenia czyjegoś. Jak sprawdzić własną motywację w powiedzeniu komuś tzw. “prawdy w oczy”( czy też rzeczy, którą czujemy, że Pan położył nam na sercu, aby wezwać naszego brata/siostrę do nawrócenia i zmiany)? Na pewno nie zrobisz tego w 5 sekund: “Panie, czy moja motywacja jest dobra? Ooo myślę, że jest… OK, to idę i po prostu to powiem…”. Jedną z dróg mądrości jest CZEKANIE NA PANA, które jest znakiem BOJAŹNI PAŃSKIEJ. Daj sobie 1-2 dni a czasem nawet więcej i pytaj Jego o to, co czujesz. Sprawdzaj swoje serce przed Nim, czy to miłość i troska o daną osobę kieruje Tobą, aby z nim/nią porozmawiać w tej konkretnej kwestii. Celem naszej mowy jest przyniesienie życia komuś, co czasem odbywa się przez wezwanie do pokuty. Właściwie to czasem możesz uratować czyjeś życie przez powiedzenie mu prawdy. Ostatecznie jednak decyzja należy do danej osoby, co zrobi z twoimi słowami. Jeśli nie zrobi nic z tym, co Pan dał Ci do przekazania, to najczęściej jest to moment zatwardzenia serca i wtedy możesz tylko się modlić, bo konsekwencje niestety są bardzo cieżkie dla tej osoby. Nie chcę iść w szczegóły. Wes Hall naucza o tym świetnie.

Chciałam wyjaśnić najpierw sprawę “mówienia prawdy w miłości”, gdyż jest to najczęściej używany slogan na usprawiedliwienie wszelkiego typu “nie-sprawiedliwej”, “nie-właściwej”, “nie-budującej”, “nie-od-Boga” mowy. Czym jest więc niewłaściwa mowa? Musiałabym chyba przez godzinę przytaczać fragmenty z Biblii, czego nie zrobię, bo każdy z nas ma Biblię i czyta ją – taką mam przynajmniej nadzieję Najbardziej znany apostoł, który poświęcił bardzo wiele miejsca tematowi “języka” jest Jakub Apostoł. Czym jest mowa, niepochodząca z Królestwa Bozego? Moja robocza i “na-chłopski-rozum” definicja to: każda mowa, która nie buduje tegoż Królestwa wokół!!! Mówienie niemiłych rzeczy (nawet jeśli prawdziwych!!!) o jakiejś osobie do innej osoby nie buduje Królestwa. Narzekanie na pogodę albo szczekającego psa nie buduje Królestwa. Wypowiadanie negatywnych słów o sobie samym nie buduje Królestwa – ani w Tobie ani w ludziach wokół, ani nie przynosi ŻADNEJ PRZYJEMNOŚCI BOGU. Powtarzanie na głos słów niewiary, które sam diabeł szepcze Ci do ucha, nie buduje Królestwa. Mówienie rzeczy, jak: “stara bida”, “nic się nie zmienia”, “zawsze tak będzie”, “nie ma cudów”, “nadzieja jest matką głupich” i inne – to są frazy pochodzące prosto z piekła!!!
To, co wychodzi z twoich ust może błogosławić, jak i przeklinać twoje własne życie!!!
Kiedy zaczniesz obserwować swój język i poprosisz Ducha Świętego, żeby Ci pokazywał i ostrzegał Cię bardziej o twojej mowie, przerazisz się, jak bardzo przeklinasz swoje własne ciało, duszę i ducha, a także swiat, w którym żyjesz…!!! Ja przynajmniej byłam przerażona!!! A potem się dziwić, ze czujesz się smutny i w depresji…nic dziwnego! Jeśli takie “obrzydliwe śmieci” wychodzą z Twoich ust, zaśmiecają wszystko… ja zwykłam sobie wyobrażać, że kiedy wypowiem coś “nie-z-nieba”, to tak jakbym dosłownie zwymiotowała na siebie samą…nie żartuję. Kiedy odkryjesz miarę nieprawości w swej mowie, możesz czuć się obezwładnięty wielkością tego i stwierdzić: “O my…to co ja w ogóle mam mówić? To tak jakbym miał przestać się odzywać!”… Well… czasem to dobry wybór – od małego postu od mówienia nikt jeszcze nie umarł…:))) ALE…
Poza działem “czego nie mówić”, istnieje jeszcze dział: “co mówić”!

1 Kor. 14:3 Ten zaś, kto prorokuje, mówi ku zbudowaniu ludzi, ku ich pokrzepieniu i pociesze.

Te trzy elementy: zbudowanie (zachęta), pokrzepienie i pociecha mogą stać się twoim słownikiem i wtedy nie tylko Twoje własne życie zacznie się zmieniać, ale dotkniesz wielu żyć. Dla mnie osobiście jest to potężna broń w walce duchowej. Doświadczyłam, że diabeł NIENAWIDZI tego i boi się straszliwie ludzi, którzy niosą życie w słowach. To działa tak: spotykasz osobę, znasz jej wady i problemy, ale zamiast zwracać swoje oczy na te wady, pytasz Abby: “co Ty widzisz? Co jest w tej osobie? Jakie jest jej przeznaczenie? Kim tak naprawdę ona jest poza jej słabościami?” Następnie używasz swojego języka tylko w tym kontekście, w którym Abba pokazał Ci tą osobę. Rolą oskarżyciela braci jest wskazywać na wszystkie możliwe słabości tej osoby. Rola Duch Świętego jest pokazać ci świat i ludzi z Abby perspektywy. To jest POTĘŻNA RZECZYWISTOŚĆ. Nie tylko zmienia ludzi, z którymi obchodzisz się w ten sposób, ale także zmienia ciebie…ma to mocarny wpływ na twoje zdrowie emocjonalne, duchowe i fizyczne. W pokojach proroczych uczymy się, jak wypowiadać życie i przeznaczenie nad życiem ludzi nawet, jeśli oczywiste jest, że są w najbardzije połamanym miejscu w życiu. Nazywam to “prorokowaniem w przeciwnym duchu”… albo Rz 4 – zabieraniem ludzi przez moc słów do miejsca, do którego są powołani! Ale nawet w codzienności jest to naprawdę bardzo proste i zmieni Twoje własne serce. Tak, więc nie chodzi tylko o to, aby “nie mówić” czegoś, ale właściwie, żeby MÓWIĆ właściwie, bo to ma moc zmieniać świat wokół ciebie!!! Nie zamykaj ust, kiedy widzisz, że koleżanka ma ładną sukienkę! Powiedz jej! Nie zamykaj ust, kiedy ktoś powiedział coś mądrego! Powiedz mu! Zabij tą pychę, która jest znakiem braku bezpieczeństwa i pewności – raz na zawsze!!! Nie potrzebujesz jej! Nikomu ona nie potrzebna i jest żałosna.

Zainspiruj kulturę ŻYCIA wokół siebie przez nieodpowiadanie złym słowem na zło, nienarzekanie, nie dodawanie do czyiś plotek i obgadywania lub negatywnego mówienia! Daleko mi jeszcze do doskonałości w tej dziedzinie, ale biegnę z całej siły, bo już doświadczyłam słodyczy i błogosławieństwa uświęconej mowy. Radość i życie mogą stać się twoim działem, jeśli oddasz swój język pod panowanie Królestwa Bożego.

Podróż wiary

Medytując dzisiaj nad jednym z najbardziej powerful dla mnie fragmentów w NT: Flp. 2:1-11 (jeśli chcesz, żeby Twoje serce stało się żywe w miłości do Chrystusa i żeby piękno Jego pokory podbiło Cię i przekształciło, medytuj nad Jego Wcieleniem!), Duch Święty zatrzymał mnie przy wersecie 5.
BTysiąclecia: To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie.
BWarszawska: Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Chrystusie Jezusie,
Natomiast tłumaczenie, którego ja używam (jak i prawie cały IHOP) NewKingJamesVersion: Let this mind be in you which was in Christ Jesus
W NKJV (jedno z najlepszych i najwierniejszych tłumaczeń Biblii na świecie) czytamy więc “miejcie to samo [myślenie] [umysł] jakie było w Chrystusie”. Stąd też często używamy tutaj w modlitwach stwierdzenia: umysł Chrystusowy. Ponieważ jestem w sezonie radykalnego szukania Boga w kwestii kochania Go z całego umysłu, ten werset przykuł szczególną moją uwagę dzisiaj i zaczęłam się nim modlić. Nie wiem, czy wiecie, że to, co dzieje się w naszych emocjach jest ściśle zależne od tego, co dzieje się w umyśle.

Na początku była MYŚL => a potem pojawia się EMOCJA w związku z myślą

To, co czujesz, jest ściśle związane z tym, O CZYM i JAK myślisz! Jakie są zapamiętane odruchy i wzory w twoim myśleniu? Kiedy oddajemy się regularnemu czytaniu Słowa Bożego i prosimy Ducha Świętego, aby dawał nam zrozumienie i objawienie Słowa, On zaczyna objawiać nam rzeczy, które mają za zadanie bardzo często skonfrontować nasze myślenie z Jego myśleniem. Kiedy załapiemy, że Jego myślenie jest ZAWSZE zdrowe i jest JEDYNĄ Prawdą, zaczniemy przyjmować każdą konfrontację łatwiej i chętniej – to się nazywa zdolność do przyjmowania korekty, która jest jedyną drogą do osobistej transformacji (stania się na obraz Chrystusa w tym, kim jesteśmy). Wkrótce będziemy pragnąć Jego myślenia, jak wody na pustyni… – uzależniamy się od Prawdy.
Oczywiście emocje to bardzo ważna część naszego jestestwa. Niektóre ruchu/grupy religijne próbują zaprzeczać emocjom, ucząc ludzi, ze emocje są złe i nie należy im poświęcać żadnej uwagi. Tymczasem człowiek to:
CIAŁO, DUSZA i DUCH.
dalej
DUSZA to:
1. Umysł
2. Wola
3. Emocje
Różne religijne poglądy próbują usuwać przeróżne elementy normalnego ludzkiego życia. Nie dlatego, że to ich zła wola, ale dlatego, że nie mają pojęcia, jak sobie z nimi radzić w życiu z Bogiem. Tragedia polega na tym, że mamy tak niewiele nauczania na ten podwójny fundament:
1. KIM JEST BÓG?
2. KIM JESTEŚMY MY DLA BOGA?
Polecam książkę Mike’a Bickle “Żar miłości do Jezusa” (TAK! PRZETŁUMACZONA NA POLSKI – dzięki Ci Panie za tego, kto to zrobił!). Nie czytałam polskiej wersji, więc nie wiem, jak to zostało zrobione – to naprawdę niełatwa praca, bo nie mamy jeszcze w polskim języku chrześcijańskim wielu prawd funkcjonujących już w angielskim – ale jestem pewna, że kto się tego podjął, zrobił to profesjonalnie.
W każdym razie, wracając do umysł-emocje: Bóg ma sposób i moc na te sfery naszego życia. Jeśli tylko poprosimy Go o pomoc, On nam pomoże poddać te sfery Jemu tak, że staną się prawdziwie przekształcone na podobieństwa Chrystusa i będą także nosicielami swiadectwa naszego Boga. Bóg chce być Bogiem całych nas! On chce szczególnie tych sfer, które wydają się nie-do-przemiany i nie-dotykalne!
Anyway, modliłam się o mój umysł i pytałam Ducha Świętego: Co to znaczy umysł Chrystusowy?! Jaki umysł miał Chrystus?! I nagle jakby ktoś otworzył mi pokrywę mózgu i zaświeciło słońce…
Zadałam sobie sprawę, że Jezus podczas Jego życia na ziemi także chodził “w wierze a nie dzięki widzeniu”!

2Kor 5:7 BT Albowiem według wiary, a nie dzięki widzeniu postępujemy.

Jezus chodził po ziemi jako człowiek, co oznacza, że nie siedział z Ojcem na tronie, patrząc w Jego twarz, ale chodził po zakurzonych drogach Izraela, wierząc we wszystkie obietnice, które Ojciec złożył Mu zanim opuścił niebo. WIERZYŁ w obietnice, nie widząc jeszcze ich wypełnienia. Jezus kładł swoją nadzieję w Ojcu każdego dnia i był wypełniony nadzieją i radością w tym procesie zawierzania (Rom. 15:13). Jezus musiał walczyć z diabelskimi kłamstwami tak, jak i my! (Matt. 4:1-11). Jezus modlił się codziennie do Ojca (Bóg modli się do Boga Ojca!!! C’mon!), Jezus szukał Jego twarzy w miejscu ukrycia. Co działo się w Jego umyśle? Jezus nie żył w zmartwieniu, chociaż tak, jak my: nie widział jeszcze wypełnienia obietnic. Choć nie widział, to jednak wierzył…

1Pio 1:8 Wy, choć nie widzieliście, miłujecie Go; wy w Niego teraz, choć nie widzicie, przecież wierzycie

Jezus wierzył, że Ojciec jest wierny, aby wypełnić to, co powiedział, że wypełni. Można by pisać i pisać więcej o tym, co Jezus przeżywał na ziemi, ale przecież … każdy z nas tu żyje i wie, jak to jest żyć na ziemi!

Hbr. 4:15 Nie takiego bowiem mamy arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz doświadczonego we wszystkim na nasze podobieństwo, z wyjątkiem grzechu.

Czy więc tzw. “ciemna noc wiary”, w której dano nam żyć, to przekleństwo? Rzym. 15:13 to jedna ze wspaniałych modlitw apostolskich. Jako Polka, w której samych pokoleniowych fundamentach toczy się potężna walka o nadzieję, często modlę się tą modlitwą i Bóg odpowiada, przekształcając wszelkie poczucia beznadziei, lęków, smutku w uwalniającą nadzieję, pewność i radość. W centrum tej modlitwy jest następujące stwierdzenie:

Rzym. 15:13 A Bóg, [dawca] nadziei, niech wam udzieli pełni radości i pokoju w wierze, abyście przez moc Ducha Świętego byli bogaci w nadzieję.

W angielskim tłumaczeniu RADOŚCI I POKOJU W WIERZE tłumaczy się dosłownie jako: RADOŚCI I POKOJU W PROCESIE WIERZENIA lub inaczej KIEDY POKŁADASZ ZAUFANIE W NIM!
To życie to PODRÓŻ WIARY. Podróż ta to nie przekleństwo, ale dar od Boga! Wiara jest piękna i może być naprawdę obezwładniająco wspaniała! To jest mocarny przywilej i fascynacja: wybrać zawierzenie, wiarę. Wiara zmiękcza serce. Wiara przemienia serce.
W tym życiu nie chodzi o to, żeby osiągnąć stan: większej ilości zwycięstw niż porażek (jeśli tak czujesz, to jest duch perfekcjonizmu – znam to bardzo dobrze). Chodzi o sam proces. Chodzi o tą PODRÓŻ WIARY.
PODRÓŻ WIARY TO SPOSÓB NA ŻYCIE.
To sposób w jaki postrzegasz życie. Specyficzna perspektywa. Styl życia.
Podróż wiary jest najbardziej fascynującym sposobem na życie ze wszystkich sposobów na życie. To nie ciężar i wymagania. Podróż wiary to dar od Boga, który został nam dany, abyśmy… mogli doświadczyć przyjemności i bezpieczeństwa, które są w Bogu! Gdyby nie podróż wiary, nie doświadczylibyśmy niektórych ze “wspaniałości” charakteru Boga! Gdybyśmy widzieli wszystko teraz, nie dostalibyśmy szansy na doświadczenie Jego wierności, prawdomówności, dobroci, miłosierdzia, wielkości, poczucia humoru, doskonałego przywództwa etc. Tylko przez prawdziwe, realne doświadczenie Jego, poznajemy Go! A to wszystko przez prawdziwe, realne życie na tej ziemi. Tylko dzięki “ciemnej nocy wiary” możemy doświadczyć naszego Boga w sposób i w dziedzinach, w których nigdy byśmy nie doświadczyli chodząc już “w widzeniu”. W przyszłym wieku będzie to wyglądać inaczej. Teraz mamy jedyną szansę, aby doświadczyć Boga w podróży wiary!!!

1 Pio. 1:6 Dlatego radujcie się, choć teraz musicie doznać trochę smutku z powodu różnorodnych doświadczeń. 7 Przez to wartość waszej wiary okaże się o wiele cenniejsza od zniszczalnego złota, które przecież próbuje się w ogniu, na sławę, chwałę i cześć przy objawieniu Jezusa Chrystusa. 8 Wy, choć nie widzieliście, miłujecie Go; wy w Niego teraz, choć nie widzicie, przecież wierzycie, a ucieszycie się radością niewymowną i pełną chwały 9 wtedy, gdy osiągniecie cel waszej wiary – zbawienie dusz.

Potrzebujemy zmiany paradygmatów. Zmiany w naszym postrzeganiu życia wiary. Zmiany w postrzeganiu Boga. Bóg jest dobry i mądry we wszystkich Jego pomysłach dotyczących ludzkiego życia!

Jn. 20:24 Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. 25 Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!» Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę». 26 A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz [domu] i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» 27 Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż [ją] do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym!» 28 Tomasz Mu odpowiedział: «Pan mój i Bóg mój!» 29 Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś? BŁOGOSŁAWIENI, KTÓRZY NIE WIDZIELI, A UWIERZYLI

Modlitwa językami #2

Jak byłam w podróży misyjnej w Prince George w Kanadzie, prowadziłam Szkołę Uwielbienia przez 6 tygodni. Każde nauczanie rozpoczynałam od 15-20 minutowego “naparzania” w językach wraz ze wszystkimi. Prosiłam, żeby wszyscy wstali i skoncentrowali swój umysł na tronie, gdzie nasz Ojciec zasiada i żeby mówili do Niego w “językach”. Duch Święty powiedział mi, że mam tak rozpoczynać swoje nauczania. ZAWSZE taka krótka sesja w jezykach kończyła się totalnym przełomem w duchowej atmosferze, niektórzy byli dotykani przez Ducha Świętego, wszyscy świadczyli, że zamiast ospałości nagle ich duch był rozbudzony, a umysł w stanie przyjmować nowe rzeczy od Pana etc. : po prostu niejako “otwieraliśmy” i oczyszczaliśmy duchową atmosferę miejsca i nas samych. Jest moc w modlitwie wspólnej językami. Kiedy skupiamy oczy naszego ducha na sali tronowej opisanej w Obj.4, Duch Święty oczyszcza naszą wyobraźnię i nasz umysł. On sam niejako “maluje” nowe obrazy w naszej głowie: obrazy naszego Domu – nieba. Wiesz, że sala tronowa w Obj 4 to Twój Dom?
To pierwszy ze sposobów na modlitwę w językach: skupiamy nasz umysł na sali tronowej.

Modlitwa jezykami #1

Well…mam 15 minut, wiec napisze cos na temat modlitwy jezykami.
Pierwsza rzecz: nie wyobrazam sobie juz zyc bez modlitwy jezykami. Jest to jedyny dar Ducha Swietego, ktory jest dla ciebie samego, jesli go uzywasz. Najlepszy wyklad na ten temat zrobil Apostol Pawel w 1Kor 14 i 15. Koniecznie przeczytajcie.
Modlitwa jezykami ma wiele celow. Niektore z nich to:
- budowanie wlasnego ducha
- modlitwa, ktora Bog rozumie, kiedy my nie wiemy, jak sie modlic
- modlitwa zgodna z Wola Boza na 100% bo sam Duch Swiety sie modli przez Ciebie
- rozwalanie twierdz warownych w umysle, w ciele, w zyciu, w okolicznosciach, w zyciach innych – narzedzie walki duchowej jednym slowem
- uwrazliwianie wlasnego ducha na glos Ducha Swietego
- podlaczenie sie z niebiem
- wzrost w darze proroczym i chodzeniu w mocy Krolestwa
etc.
Ja to bym powiedziala praktycznie: jak sie nie pomodle jezykami przynajmniej godzine dziennie, to nie zyje… Tzn. kiedys mi sie wydawalo, ze zyje, ale teraz wiem, ze nie. Dlaczego? Bo czasem budzisz sie z ciezarem opresji i wydaje Ci sie, ze tak juz po prostu jest, trzeba przezyc itd, a tymczasem Bog dal nam potezne narzedzie, zeby zwalic ta opresje “z nog” i oddychac pelna piersia. Wybor nalezy do nas. Mozemy z tym diabelskim ciezarem chodzic, a mozemy go po prostu wywalic i ZYC. Sek w tym, ze bardzo czesto, kiedy jestesmy pod opresja: po pierwsze czesto o tym nie wiemy i wydaje nam sie, ze to normalne, po drugie, jak juz wiemy, nagle przychodz na nas dziwne “lenistwo” i po prostu nie bardzo nam sie chce z tym walczyc. Obie rzeczywistosci sa demoniczna warownia. Tylko regularne uczenie sie chodzenia w duchu, a nie w “ciele”, daje nam wprawe do rozpoznania tych rzeczy i staniecia w opozycji. 1 Kor to swietne miejsce, zeby szukac odpowiedzi na temat, co to znaczy chodzic w duchu, a nie w ciele.
Osobiscie ucze sie ostatnio jak caly dzien modlic sie jezykami. W tracie konwersacji z ludzmi, w trakcie lekcji, w samochodzie itd.
Wszyscy, ktorzy dzis posluguja w mocy Krolestwa w znakach i cudach, to ludzie modlacy sie non stop jezykami. Nie mam czasu przytaczac historii, ale uwierzcie na slowo. Postaram sie przytoczyc jakas historie w najblizszym czasie.
Jesli chcesz widziec znaki i cuda, modl sie jezykami non stop.
Jesli chcesz byc silniejszy w swoim duchu i nie podatny na zalosne pokusy tego swiata i na grzech, modl sie jezykami.
Jesli chcesz byc w podlaczeniu z Papa i czuc Jego milosc w wiekszej meirze, modl sie jezykami.
Jesli chcesz byc nosicielem Bozej obecnosci, modl sie jezykami.
Jesli chcesz miec kontrole nad swoim umyslem i poddac go Bogu, modl sie jezykami.
Ostatnio wraz z innymi studentami bylismy abrdzo zainspirowani, zeby to praktykowac. Tak, ze nawet w samochodzie, jak jestesmy razem, modlimy sie non stop jezykami, albo jak mamy glupawe – rozmawiamy jezykami do siebie nawzajem.
W Polsce zwyklam to robic z moja kumpela Ania – rozmawialysmy jezykami na ulicy. Wierze, ze Bog uwalnia Swojego Ducha, kiedy to robimy, w wiekszej mierze, nawet jesli to wyglada BARDZO dziwnie czasem. Przy tym jest duzo zabawy. A nasz Bog kocha zabawe i smiech
OK, musze leciec, bo spotykam sie z moja kanadyjska kumpela Carlarene.

Parę słów z Seattle…

Moja pierwsza poważniejsza podróż misyjna w Kanadzie – British Columbia – zakończona. Siedzę na lotnisku w Seattle, czyli już spowrotem w USA. Słucham “Divine romance” Phila Wickhama w wykonaniu Laury Hackett. Było to nagrane w trakcie jednego z Awakening Service, które bardzo dobrze pamiętam… Podczas moich setów Devotional w Prince George House Of Prayer śpiewałam tą piosenkę bardzo często. Bardzo ją lubię. Zresztą kto nie lubi Phila w tych dniach?!

Posługa w Kanadzie była bardzo intensywnym czasem, ale jednocześnie niesamowicie owocnym i obfitującym w cuda. Do ostatniej chwili byłam w posłudze. Dziś jeszcze 5 godzin przed wylotem nauczałam na spotkaniu modlitewnym Westwood Christian Community w Vancouver, a potem byłam w UHOP – innym domu modlitwy, gdzie Bóg podłączył mnie bardzo mocno do ruchu “Powrót do Jerozolimy” (Chiny-Izrael). Generalnie od poniedziałku byłam w Vancouver z moją korańsko-kanadyjską przyjaciółką z IHOP, Sylvią. Jestem pewna, że jeszcze wiele razy jej imię przewinie się w mojej historii. Już w IHOP wiedziałyśmy, że to Bóg nas spotkał ze względu na jego plany w czasach ostatecznych, w których żyjemy.
Więcej o tym, co działo się w Prince George, mogliście przeczytać w moich dwóch newsletterach. Jak tylko się ustabilizuję na powrót w domu w KC, napiszę kolejny list, podsumowujący niejako tą podróż. Jestem bardzo wdzięczna za Wasze modlitwy, zachęty i wspieranie mnie finansowo! Bez Was nie byłoby to możliwe. Macie prawdziwą część w tej służbie i w owocach, które ona przynosi i jeszcze przyniesie w Prince George i Vancouver. Jedna z duchowych zasad, to że ten, który zasiewa w służbę, zbierze tak samo owoce, jak ten, który przykłada bezpośrednio rękę do pługa. Mam kolejne zaproszenie, aby kontynuować pracę w Prince George podczas mojej przerwy wakacyjnej – jeśli takowa będzie dostępna dla mnie. Podobnie inne posługi w Vancouver zaprosiły mnie w lecie. Zobaczymy, co Bóg o tym myśli.
Jedną z nowych spraw, które się wydarzyly w moim sercu podczas pobytu w Kanadzie, to że Bóg prawdziwie dotknął mnie Jego sercem dla Chin. Nosiłam to przez te 2 miesiące nie rozmawiając z nikim o tym i dostałam parę niezależnych słów proroczych o Chinach. Well… tak, ze może w tym roku Bóg da mi wstawiennictwo o Chiny. Tak czy siak, szczerze mówiąc, to ja nie kocham podróżowania raczej. Trochę – tak, ale nie szczególnie. I tak naprawdę posługa nigdy nie była i nie jest moim szczególnym pragnieniem… Wiem, że moim priorytetowym powołaniem jest partnerstwo z Bogiem w miejscu modlitwy. Moim priorytetowym powołaniem i namaszczeniem jest Ps 27:4:

“O jedno proszę Pana, o to zabiegam,
abym mógł zamieszkać w domu Pana przez wszystkie dni mojego życia,
abym mógł widzieć piękno Pana i wypytywać w Jego świątyni”

Wiem, ze jestem kapłanem i moim fundamentalnym celem jest służba Panu przez uwielbienie i wstawiennictwo. ALe też wiem, że w kontekście 24/7 modlitwy On kszałtuję message we mnie i że będę musiała wychodzić z Domu, żeby być message.
Napewno w 2011 mam zamiar skupić się całkowicie na I Przykazaniu i na Forerunner Music Academy, którą rozpoczynam za tydzień. Nie mogę się doczekać, kiedy dostanę mój plan do ręki i będę mogła modlić się i pytać Ducha Świętego o Jego plan na ten rok. Jedno jest pewne: w tym roku chcę biec za Bogiem bardziej, radykalniej i głębiej niż kiedykolwiek. Chcę wzrosnąć w miłości do Niego o 100% więcej. Czuję, ze skupię się też w tym kontekście na kochaniu Boga “całym umyslem”. Chcę uczyć się w tym roku na pracy na moim umyśle.
Nie żałuję niczego, co oddałam Bogu dotychczas. Gdybym miała przeżyć te lata jeszcze raz, pędziłabym jeszcze radykalniej. Nie ma ceny w porównaniu z POZNANIEM Boga.

A co do podróżowania, to najbardziej kocham nie samo podróżowanie, ale ludzi. Nic tak nie zmienia mnie i nie poszerza mojej perspektywy (oprócz Słowa Bożego), jak poznawanie większego obrazu Ciała Chrystusa. Niektóre relacje, które Bóg mi dał, są relacjami na całe życie. Niektóre relacje i spotkania sprawiły, ze nigdy już nie będę tą samą osobą. Jestem zachwycona dojrzałością i oddaniem ludzi, których spotykam. Uczę się tak wiele. Mam przed oczami przeróżne uśmiechy ludzi różnych ras, backgroundów, kultur. Słyszę sposób, w jaki mówią o Jeshua. Na ustach każdego z nich Jego imię brzmi inaczej, a jednocześnie tak blisko. Jesteśmy jedną rodziną. Naprawdę czuję się jedną rodziną z Ciałem Chrystusa w narodach. Tak wiele się zmieniło w moim życiu. Zdałam sobie sprawę, że modliłam się z tak przeróżnymi grupami, że już mało co mnie dziwi i jestem w stanie modlić się z praktycznie każdą grupą: od pięciu staruszek z ich książeczkami po najbardziej odjechane, tarzające się po ziemi prorocze wstawiennicze środowiska. Hahaha I kocham różnorodność! Zawsze czułam, ze różnorodność jest w samym Sercu naszego Stworzyciela, eh?!

Anyways, Bóg jest wspaniały! Ostatnie 4 miesiące były potężnym wyzwaniem dla mojej wiary. Ale On przeprowadził mnie z Jego Słowem i widzę wypełnienie się wszystkiego, co powiedział do mnie w sierpniu. Zaczynam FMA za tydzień! ON JEST BOGIEM RZECZY NIEMOŻLIWYCH! I On jest wierny!!!
NIKT KTO UFA JEMU, NIE BĘDZIE ZAWIEDZIONY – TO WIEM NAPEWNO!

Na zewnątrz pada tak, jak w jednej z moich ulubionych piosenek Mary Mary: “Holy Spirit rain like Seattle…”. Chyba sobie jej posłucham. Jestem masacrycznie zmęczona, a tu cała noc przede mną. Lecę nocą, żeby o 10 rano już być w domu. Może powinnam poszukać czegoś, żeby coś przegryść. Sorki, jeśli moja gramatyka pozostawia wiele do życzenia, ale to zmęczenie…

OK, chyba sobie nie zjem nic, bo wzywają na pokład za 10 minut…eh…

Nie ma nic niemożliwego z Bogiem

Dzisiaj cały dzień sprzątałam z mamą i siostrami – bo moja druga siostra dojechała dziś z Krakowa. To nasz ostatni weekend razem jako rodzina. Pakowałyśmy moje rzeczy, przy okazji każdy trochę po mnie “odziedziczył”. Skoro wybrałam drogę misjonarza, nie będe już ich tyle potrzebować. Był to dobry dzień. Nawet znów robię moje ćwiczenia fizyczne i mam zakwasy Poza tym fajo było widzieć, jak Kinga się rozwinęła na pianie i w uwielbianiu z pianem. Zostawiłam jej moje piano rok temu, jak wyjeżdzałam (ona mieszka w Krakowie) i naprawdę wykorzystała ten rok
Zrobiłyśmy też sałatkę z gyrosa, naszą ulubioną i wieczorem wszyscy obejrzeliśmy “Facing the giants” (“Boska Interwencja” w polskiej wersji). Rewela! I właśnie to chciałam Wam dziś polecić do obejrzenia, kochani przyjaciele blogowicze. A osobiście to było najlepsze nauczanie o wierze, jakie w ostatnim czasie słyszałam! Dokładnie tego nam wszystkim było potrzeba! DLA BOGA NIE MA NIC NIEMOŻLIWEGO! Nie pozwólmy niczemu zaniżyć tych standardów. Obejrzyjcie, jeśli nie widzieliście. Wsadzam początek z youtube, ale nie oglądajcie tego na youtube całości, tylko wypożyczcie normalnie, legalnie cały film, zróbcie dobre jedzonko i przygotujcie się na dobre “od-komplikowanie tego, co nazywamy wiarą!”. To jest jednak to, co Ameryka naprawdę może nam udzielić. Za to ją kocham i tego się od nich uczę.
BOSKA INTERWENCJA
Tak jak w “Faith like potatoes” zacytuję: “Nasza wiara musi być prawdziwa. Tak prawdziwa jak ziemniaki…”. Poza tym planuję obejrzeć ten film “Boska Interwencja” jeszcze raz i pospisywać parę tekstów, które są wspaniałe. Raz to mi nawet szczena opadła – w scenie, kiedy do trenera przyszedł ten gość modlący się od lat o przebudzenie w tej szkole i powiedział mu coś, co jest sednem wiary:
Było dwóch rolników, którzy modlili się o deszcz w czasie suszy. Jeden przygotował i zaorał pole, żeby je przygotować na OCZEKIWANY deszcz, a drugi nie. Który będzie miał żniwo?

Rzymian 4 Wiara, nadzieja i konsekracja

Rzymian 4 jest jednym z tych potężnych rozdziałów o usprawiedliwieniu z wiary, który większość z nas dobrze zna (jeśli nie, to lepiej się zapoznać!). Jednak jest to znacznie więcej niż tylko “suchy” traktat o tym, w jaki sposób człowiek dostępuje zbawienia. Bowiem spoza “traktatu” wyłania się przepiękny obraz serca naszego Ojca, Jego potęgi i tego, w czym On znajduje upodobanie.

3 Bo cóż mówi Pismo? Uwierzył Abraham Bogu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość.

Sprawiedliwość w oczach naszego Boga to “uwierzenie Jemu”!

4 Otóż temu, który pracuje, poczytuje się zapłatę nie tytułem łaski, lecz należności. 5 Temu jednak, który nie wykonuje pracy, a wierzy w Tego, co usprawiedliwia grzesznika, wiarę jego poczytuje się za tytuł do usprawiedliwienia, 6 zgodnie z pochwałą, jaką Dawid wypowiada o człowieku, którego Bóg usprawiedliwia niezależnie od uczynków:
7 Błogosławieni ci, których nieprawości zostały odpuszczone i których grzechy zostały zakryte.
8 Błogosławiony mąż, któremu Pan nie poczyta grzechu.

Nie uczynki i ofiary podobają się Bogu. Musimy w końcu załapać, że nie zaimponujemy nimi Bogu. Wymyślone przez ludzi zasady, religia i teologie – choćby nie wiem jak “świątobliwe” w naszych oczach – nie “ruszają” Boga! On NIE DOSTOSOWUJE SIĘ DO NICH i NIGDY się nie dostosuje! To my musimy się dostosować do Jego zasad, inaczej będzie z nami naprawdę ŹLE! Musimy “pożerać” Pismo, żeby wiedzieć, co naprawdę podoba się i dotyka naszego Stwórcę tak, abyśmy mogli wiedzieć, jak żyć. Nasze życie ma sens i znaczenie tylko, jeśli jesteśmy w zgodzie z tym, do czego jako ludzkie istoty zostaliśmy przeznaczeni przez Stwórcę.

1Sm15:22 Samuel odrzekł:
«Czyż milsze są dla Pana całopalenia i ofiary krwawe
od posłuszeństwa głosowi Pana?
Właśnie, lepsze jest posłuszeństwo od ofiary,
uległość – od tłuszczu baranów.
23 Bo opór jest jak grzech wróżbiarstwa,
a krnąbrność jak złość bałwochwalstwa.
Ponieważ wzgardziłeś nakazem Pana,
odrzucił cię On jako króla».
24 Saul odrzekł na to Samuelowi: «Popełniłem grzech: Przekroczyłem nakaz Pana i twoje wskazania, bałem się bowiem ludu i usłuchałem jego głosu. 25 Ty jednak daruj moją winę i chodź ze mną, ażebym oddał pokłon Panu». 26 Na to Samuel odrzekł Saulowi: «Nie pójdę z tobą, gdyż odrzuciłeś słowo Pana i dlatego odrzucił cię Pan. Nie będziesz już królem nad Izraelem».

Cóż takiego zrobił Saul, że został tak srogo osądzony? Przeczytajcie cały rozdział. Życie w lęku przed człowiekiem zamiast w lęku przed Bogiem jest tragiczne w skutkach. Prowadzi do zadowalania ludzi i ludzkich zasad i nie pytania o tą jedną jedyną Opinię, która ma naprawdę znaczenie. Życie w lęku przed człowiekiem idzie w parze z twardością serca: moja własna twarda teologia, w którą wierzyłam, wierzę i będę wierzyć – a nich ktoś spróbuje mi ją ruszyć! Jedną z rzeczy, które odkryłam, że Bóg przez lata kształtuje i walczy w moim życiu to … miękkość serca = poddanie = szybka pokuta = szybka zgoda z Nim. Jestem Mu za to bardzo wdzięczna, bo widzę, jak wiele jeszcze “twardego karku” we mnie, a wszystko, czego chcę, to być w zgodzie z Nim i być Jedno z Nim. Jednym z najlepszym sposobów na przyspieszanie tego procesu “zmiękczania” jest POST.
Cóż więc podoba się Bogu na podstawie tego Rz 4:3 i 1 Sm 15:22? WIARA i POSŁUSZEŃSTWO. On jest doskonałym liderem i da sobie świetnie radę z prowadzeniem naszego życia. Naszą rolą natomiast jest WIARA i POSŁUSZEŃSTWO.

11 I otrzymał znak obrzezania jako pieczęć usprawiedliwienia osiągniętego z wiary posiadanej wtedy, gdy jeszcze nie był obrzezany. I tak stał się ojcem wszystkich tych, którzy nie mając obrzezania, wierzą, by i im poczytano to za tytuł do usprawiedliwienia, 12 a także ojcem tych obrzezanych, którzy nie tylko na obrzezaniu się opierają, ale nadto kroczą śladami tej wiary, jaką ojciec nasz Abraham posiadał przed obrzezaniem.

Wiara prowadzi więc do usprawiedliwienia, które z kolei prowadzi do konsekracji, czyli oddzielenia dla Boga i od tego świata. Taka jest kolejność. Nie oddzielamy się – nie konsekrujemy, ŻEBY osiągnąć sprawiedliwość. Konsekracja jest ODPOWIEDZIĄ na ŁASKĘ Boga! Konsekracja to SPOSÓB ŻYCIA GODNY POWOŁANIA! Zostawiamy śmieci tego świata – jak Daniel w Babilonie, nie jemy ze stołu tego swiata -bo wierzymy, że jesteśmy powołani do kosztowania znacznie wyższych i leszych przyjemności – jedzenia ze stołu Króla Wszechświata. DOSTALIŚMY białe szaty, zostaliśmy adoptowani jako dzieci Boże, dano nam gwarancję życia wiecznego w obecności Stwórcy i wiele, wiele innych “prezentów”, a naszą odpowiedzią powinno być, jak mawia Mike Bickle: przyjęcie z radością, powiedzenie “dziękuję” i uwielbienie:

Ps 116:12 Cóż oddam Panu
za wszystko, co mi wyświadczył?
13 Podniosę kielich zbawienia
i wezwę imienia Pańskiego.
14 Moje śluby, złożone Panu, wypełnię
przed całym Jego ludem.
15 Drogocenną jest w oczach Pana
śmierć Jego czcicieli.
16 O Panie, jam Twój sługa,
jam Twój sługa, syn Twojej służebnicy:
Ty rozerwałeś moje kajdany.
17 Tobie złożę ofiarę pochwalną
i wezwę imienia Pańskiego.

Ef 4:1 A zatem zachęcam was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, jakim zostaliście wezwani

Ap3:4 Lecz w Sardes masz kilka osób, co swoich szat nie splamiły;
będą chodzić ze Mną w bieli, bo są godni.

Mt 10:37 Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. 38 Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. 39 Kto chce znaleźć swe życie, straci je. a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je.

A teraz mocarny fragment z Rz 4, który we wspaniały sposób pokazuje, że Bóg ma upodobanie w wierze, ale także to, czym jest nadzieja.

17 jak jest napisane: Uczyniłem cię ojcem wielu narodów – przed obliczem Boga. Jemu on uwierzył jako Temu, który ożywia umarłych i to, co nie istnieje, powołuje do istnienia.
18 On to wbrew nadziei uwierzył nadziei, że stanie się ojcem wielu narodów zgodnie z tym, co było powiedziane: takie będzie twoje potomstwo. 19 I nie zachwiał się w wierze, choć stwierdził, że ciało jego jest już obumarłe – miał już prawie sto lat – i że obumarłe jest łono Sary. 20 I nie okazał wahania ani niedowierzania co do obietnicy Bożej, ale się wzmocnił w wierze. Oddał przez to chwałę Bogu 21 i był przekonany, że mocen jest On również wypełnić, co obiecał.

Widzimy w tym fragmencie, że kiedy Bóg coś ogłasza, oznacza to jedno: wie, co ogłasza! Chociaż my możemy nawet nie widzieć szans na wypełnienie się obietnic, które On ogłosił, ON JUŻ WIDZI ich wypełnienie! On NIE KŁAMIE! Kiedy coś ogłasza, to znaczy, że On jest bardzo chętny i zdolny to wypełnić. On widzi wiecej niż my, małe mróweczki, bo to Jego planeta, Jego wszechświat, Jego marzenie. My jesteśmy Jego marzeniem.

Ps 135:6 Cokolwiek Panu się spodoba, to uczyni na niebie i na ziemi, na morzu i we wszystkich głębinach.

On jest Stwórcą, więc stwarza! Jego naturą jest stwarzanie! A co to jest stwarzanie? To jest powoływanie do istnienia czegoś, co nie istniało!!! Więc jeśli Bóg obiecuje, że coś uczyni, to nie patrzmy na to, co dziś widzimy w tej kwestii, bo On chce to STWORZYĆ na naszych oczach.
A teraz to wspaniałe pojęcie, które zajmuje moje myśli i rozważania od tygodni: NADZIEJA! Krótkie stwierdzenie po rozważaniach i wielu rozmowach z Panem: z całą pewnością nadzieja nie jest “matką głupich”. NIGDY WIĘCEJ NIE WYPOWIADAJMY TAKICH BZDUR! W ogóle się nie dziwię, że jedną z największych chmurzysk nad Polską jest chmura o tytule: “beznadzieja”. Budują ją opary takich i innych cynicznych i sarkastycznych stwierdzeń podnoszących się z naszej ziemi przez lata. Zawsze słowo “nadzieja” wydawało mi się mało istotnym, a problem beznadziei widziałam tylko w naprawdę dramatycznych przypadkach depresji lub biedy. Teraz widzę, jak bardzo się myliłam. Nadzieja to inaczej pewna specyficzna PERSPEKTYWA lub PARADYGMAT, czyli takie “okulary”, które mamy stale na nosie. Albo mamy dobre okulary albo złe. Nadzieja to tak jakbyś siedział w niebie i patrzył stamtąd na ziemię, wiedział, co i jak się skończy, widział uśmiech Niebiańskiego Ojca, znał Jego kochające serce i Jego Wolę etc. Nie ma nadziei poza poznaniem osobistym Boga. Tylko przez osobiste poznanie serca, woli i dróg Bożych, zbliżamy naszą perspektywę życia do Jego… A prawda jest taka, że Jego perspektywa jest prawdziwa.
Nadzieja jest więc pojęciem szerszym niż wiara.
Kiedy brak nam nadziei i wiary, pojawia się poważny problem. Abraham stał się ojcem wielu narodów, BO uwierzył Bogu w Jego obietnicę! Wyłania się więc bardzo poważna teza-pytanie: czy to możliwe, że wszystko, czego doświadczymy w życiu ma bezpośredni związek z naszą wiarą lub niewiarą, nadzieją lub beznadzieją? Czy to możliwe, że mogę doświadczać 5% tego, co naprawdę Bóg ma dla mnie tylko dlatego, że wierzę w “Boga tych 5%”? Pamiętam, jak przez mgłę parę podobnych nauczań, które kiedyś gdzieś słyszałam, ale których w ogóle w tamtym okresie nie zrozumiałam. Teraz jednak, Duch Święty przyszedł z objawieniem i odkrywam Boga nadziei z Rz 15:13, który kocha dawać dobre dary swoim dzieciom i który stanowczo jest większy niż moja “pięcioprocentowa wizja”!
Na koniec a propos tego, dlaczego Bogu podoba sie wiara i nadzieja u swoich dzieci. Otóż, jakieś 2 tygodnie temu Bóg powiedział mi: “Jeśli się zgadzasz ze Mną i przyjmujesz wszystko z Mojej ręki, uwielbiasz Mnie”. Wiedziałam, że mówił tamtym razem o błogosławieństwie. Jeśli pozwolę Mu się mną cieszyć i błogosławić mnie, to sprawiam Mu największą przyjemność. On jest Ojcem! Dlatego, jeśli wierzę i mam nadzieję w Bogu, tym samym Go uwielbiam.

20 I nie okazał wahania ani niedowierzania co do obietnicy Bożej, ale się wzmocnił w wierze. Oddał przez to chwałę Bogu 21 i był przekonany, że mocen jest On również wypełnić, co obiecał.

Uzdrowienie

Mam tyle do napisania, ze oczywiscie nie wiem, co mam wybrac…Pisze bez polskich znakow, bo uzywam komputera mojej wspollokatorki, ktory nie ma polskich znakow. Siedze sobie na hustawce, wieje wiatr, jest niedzielne popoludnie. Spotkalam sie rano z Maggie i mialysmy super czas razem tak, ze wraca do mnie po pracy jeszcze dzisiaj. Spac mi sie chce okropnie po calym tygodniu i nie mialam kiedy odespac, ale moze dzisiaj sie uda. Ptaki spiewaja jak szalone, bez juz przekwitl, wiewiorka sie na mnie gapi…Bog mnie kocha i usmiecha sie z blekitnego, troche zachmurzonego nieba.
Juz wiem, co chce dzis napisac. Musze zlozyc swiadectwo uzdrowienia! Pierwsze moje a potem jednego ze studentow IHOPU:)
Wszyscy, ktorzy mnie znaja, wiedza, jak przez ostatnie lata zmagalam sie z przeziebieniami, ciaglymi chorobami gardla, zatokami itd. Ile razy musialam prowadzic uwielbienie z poteznym bolem gardla i zapchanymi strunami glosowymi! Niektorzy z Was stali ze mna w modlitwie i walce przez ostatnie lata. Tydzien po tygodniu dostawali ode mnie smsy z prosba o modlitwe. Standard: “Please, modl sie, bo moje gardlo znow zmasacrowane i cos mi sie dzieje, a w sobote prowadze uwielbienie…”. I ciagle zycie w strachu przed “nadciagajaca” kolejna choroba. I tak miesiac po miesiacu wizyty u lekarzy, wyciecie migdalow, tony lekow, raz w miesiacu antybiotyk etc. Nigdy nie jadlam lodow, nie pilam zimnych napojow, suszylam glowe suszarka nawet w lecie, nie spalam przy otwartym oknie i inne takie. Jak przyjechalam tutaj do USA zachorowalam zaraz 2 tygodnie po przyjezdzie. Ale potem Bog zaczal do mnie mowic o uzdrowieniu i o wierze, a spedzajac godziny w Slowie, stalo sie dla mnie jasne, ze Bog jest DOBRY i kocha uzdrawiac, i ze musze poznac Go bardziej…a potem zaczelo sie Awakening i moje teologie zaczely sie trzasc Wychodzilam do prawie kazdego wezwania o modlitwe o uzdrowienie: na Awakening Services, ale tez w prayer room i wogole. Przeczytalam i przestudiowalam swietna ksiazke “Christ the Healer” Boswortha i wrecz namacalnie czulam, jak DUch Swiety obala twierdze w moim umysle na temat Boga, Jego Krolestwa i uzdrowienia. Wiedzialam, ze kazde wychodzenie do przodu z prosba o modlitwe o uzdrowienie to jest “praktykowanie wiary”. Nauczylam sie bardzo wiele na temat, jaka jest roznica pomeidzy cudami, a uzdrowieniami. Przestudiowalam z Duchem Swietym Dzieje Apostolskie i Ewangelie Mateusza pod tym wlasnie katem. I modlilam sie, modlilam, modlilam o uzdrowienie kazdego dnia. No i nagle w ubieglym tygodniu Milena zwrocila mi uwage: “Maggie, czy Ty wiesz, ze Ty w ogole nie chorujesz?”. Ona bardzo latwo zauwazyla roznice, bo srednio 3 razy w miesiacu modlila sie o mnie, lezaca w lozku albo zakatarzona, siedzaca w domu… No i trach! Nagle zdalam sobie sprawe, ze od kiedy Bog uwolnil mnie od leku przed choroba (w listopadzie), caly czas trwal gleboki proces przemiany mojego umyslu, ktory uczynil droge do uzdrowienia! Zauwazylam, ze pije napoje z lodowki, nie susze wlosow jak nie musze, nie ubieram sie “na cebulke”, siedze w lodowatym klimatyzowanym prayer roomie po 8 godzinn dziennie, spiewam i krzycze w tej “lodowce” i…zyje! Malo tego: mam sie swietnie Pare dni temu ogarnela mnie bojazn Panska, jak sobie zdalam sprawe, ze On mnie uzdrawia i ze nie ma ku temu zadnych watpliwosci! Umylam rano wlosy i nie mialam czasu ich wysuszyc, bo cos tam robilam, kiedy nagle Bob przyszedl i powiedzial, ze jedzie gdzies i moze mnie zawiezc do prayer room, ale “w tej chwili”. Poniewaz padal deszcz i bylo zimno, skwapliwie sie zgodzilam i pojechalam…zapomniawszy o mojej pol mokrej glowie. No i siedzialam w prayer room 7 godzin pod samym otworem wentylacyjnym, a to byl jeden z tych dni, kiedy naprawde wewnatrz jest jak w lodowce (czasem tak bywa) i nic mi nie jest! Wczoraj wypilam coca cole z lodem (dwie rzeczy, ktorych nigdy nie pijalam: cocal cola podrazniajaca gardlo i lod… ) i mam sie swietnie Wczesniej wszystkie rzeczy, o ktorych wspomnialam, bylyby niemozliwe! Bog to zrobil i nie mam ku temu watpliwosci. Jakies 10 lat w ciaglych chorobach sprawiaja, ze roznica dla mnie i tych, ktorzy mnie znaja, jest nader jaskrawa! Teraz modle sie o uzdrowienie moich oczu i tarczycy! Nie zgadzam sie na okulary na cale zycie! Yuppie! Abba jest dobrym Bogiem i kocha dawac dobre rzeczy swoim dzieciakom! Niesamowite jest odkrywac Go jako Boga Nadziei, ktory MOZE i CHCE, i z ktorym nie ma nic niemozliwego! Mam zamiar wskoczyc w medytacje nad Rz 15:13: On jest bardziej DOBRY niz wiemy. Powiedzial mi to.
Drugie swiadectwo (tego kolegi z IHOPU) napisze innymr azem, bo juz jest 2pm i jestem umowiona na skype z Marysia! yeah!!!

40 dniowy post: 1 marca-9 kwietnia

Dzisiaj rozpoczęliśmy 40 dniowy post o przebudzenie w Ameryce, a w szczególności Bóg zaznaczył: uniwersytety i collage’a. Podczas, kiedy my tu pościmy (dołączyło do nas wiele grup i głównych liderów w USA), IHOP University wysłało grupy studentów do uniwersytetów w północno-wschodniej części USA (tzw. Nowa Anglia – zagłębie intelektualne i historyczne Stanów Zjednoczonych). Stany, które doznają potrząśnięcia przez studentów IHOPU, to: Maine, New Hampshire, Vermont, Massachusetts, Rhode Island i Connecticut. W proroczy i wyraźny sposób zaznaczył Bóg Boston w tej całej eskapadzie, wstawiennictwie i poście. Oczywiście ze względu na Harvard, który doznaje okupacji przez modlitwę w prayer room i na Awakening Services przez ostatnie 4 miesiące.
Co konkretnie studenci IHOPU będą robili na wszystkich uniwersytetach Nowej Anglii – szczególnie na Harvard University? Zostali zaproszeni przez grupy modlitewne istniejące na tychże uniwerkach, ślędzące pilnie nasze Awakening Services i pragnące tego samego w swoich środowiskach. Tak więc studenci IHOPU jadą głosić Ewangelię, nauczać, modlić się o przebudzenie, udzielać tego, co dostaliśmy na Awakening: wolności, uzdrowień wewnętrznych i fizycznych, uwolnień od opresji demonicznych, radości, namaszczenia i mocy Ducha Świętego, chrztu wodą i Duchem Świętym etc. Jednym słowem jadą jako apostołowie z Lk 10.
Tak więc dla którzy korzystają z facebooka – nie będzie mnie tam podczas trwania postu.
Jak wielu w USA wierzę i czuję, że Awakening, które Bóg tutaj rozpoczął 11.11. przejdzie pewnego dnia w III Wielkie Przebudzenia w USA. Od dawna wierzę, że z USA wyjdą setki misjonarzy do Europy, którzy będą poruszać się w apostolskim i forerunner’skim namaszczeniu i potrząsną humanizmem, religią i “śpiączką” kościoła w naszej drogiej Europie. M.in. dlatego głęboko w sercu trzymam to przekonanie, że dom modlitwy 24/7 w Polsce będzie domem międzynarodowym. Mieszkam tutaj od tych paru miesięcy i zapewniam Was: potrzebujemy młodych misjonarzy i wstawienników z USA w Polsce. Potrzebujemy tych, którzy od lat przygotowują się na “pustyni” postu i modlitwy, i stają się coraz bardziej świecącymi i płonącymi pochodniami, których nic i nikt nie zastąpi. Mają do dania więcej niż tylko słowa i nauczania. Mają do dania prawdę stylu życia i miłości, na którą postawili wszystko (Pnp 8:7). Mają także ogień modlitwy i wstawiennictwa, który jako dziedzictwo dostali od swoich przodków. Patrzę na nich codziennie w prayer roomie: przybywa ich i przybywa. Przebudzeniowcy. Przebudzeniowcy, na których spadają płaszcze Wesleya, Finney, Edwardsa i innych wielkich przebudzeniowców. Ci, o których kiedyś prorokował Bob Jones do Mike’a Bickle, że zmienią oblicze chrześcijaństwa. Potrząsną kościołem na ziemi. Zapisałam się w niebie do tego ruchu i chcę powiedzieć, że jest jeszcze wiele wolnych miejsc, bo wbrew pozorom niewielu chce w nim być. Dlatego, że nie wystarczy się do niego zapisać. On wymaga długiego okresu przygotowania – czasem “w pocie czoła”, niezrozumieniu i walce. Nie ma miejsca na “ziazi”…

Lou Engle